آدم‌کُشِ شاعر

کیم یونگ‌ها داستان را از موقعیتی ظاهراً آشنا در ادبیات جنایی آغاز می‌کند: مردی سالخورده که در گذشته قاتل بوده و اکنون با بیماری آلزایمر دست‌وپنجه نرم می‌کند. اما خیلی زود نشان می‌دهد که قرار نیست با یک داستان جنایی معمولی روبه‌رو باشیم. مسئله‌ی اصلی نه پیدا کردن قاتل، بلکه یافتن حقیقتی است که خود راوی دیگر قادر به تشخیص آن نیست.