از پرومتۀ مدرن تا ادیپ مدرن!

فرانکنشتاین دلتورو را باید در کنار دیگر اقتباس‌های مهم این رمان دید؛ نه به‌عنوان وفادارترین یا بهترین نسخه، بلکه به‌عنوان یکی از شخصی‌ترین تلاش‌ها برای بازخوانی داستانی که دو قرن است ذهن بشر را درگیر کرده. فیلم او، با تمام ضعف‌ها و قوت‌هایش، نشان می‌دهد چرا فرانکنشتاین همچنان زنده است: چون هر نسل هیولای خودش را می‌سازد و هر فیلم‌ساز، پرومته یا ادیپ خودش را. و اثر دلتورو، بیش از آن‌که پرومته‌ای مدرن باشد، ادیپی مدرن است؛ فیلم او بیش از آن‌که دربارۀ آفرینش باشد، دربارۀ پدر، پسر و زخم‌های میان آن‌هاست.