شـر

فیلم دو پی‌رنگ دارد : پی‌رنگ «زن» : زندگی زنی بیوه به نام مهناز و پی‌رنگ «بچه» : مرگ پسر نوجوان (علیار). این دو پی‌رنگ که گویی دو فیلم مجزا هستند که به هم تصنعی دوخته شده‌اند، نمی‌توانند در پیکره‌ی یک کل واحد، منسجم شوند. پی‌رنگ بچه که باعث طولانی‌شدن فیلم می‌شود، قرار است هدف‌های فرامتنی فیلمساز را پیش ببرد. شعارها و ناله‌های الکن و نیم‌بندِ اجتماعی - سیاسی که فیلمساز به زور در لابه‌لای فیلم فریاد می‌زند در بستر معیوب این پی‌رنگ بیان می‌شوند.